Na een uitputtende tocht van maar liefst 1300 kilometer zijn Ruby van der Jagt (35) en Sacha Bernard (30) dinsdagmiddag feestelijk onthaald in het Valkenbergpark. Het duo vertrok twintig dagen geleden op skeelers vanuit het Spaanse Bilbao en bereikte onder luid gejuich van vrienden, familie en de burgemeester de welverdiende eindstreep.
Tranen van geluk en een groot onthaal
Hoewel de twee vriendinnen de verwachting hadden dat er slechts een handjevol mensen bij de finish zou staan, bleek de realiteit flink anders. Een grote menigte had zich verzameld om het tweetal over de laatste meters aan te moedigen. “Ik ben helemaal geen jankerd, maar ik moest gewoon huilen”, vertelt Ruby kort nadat ze haar skeelers eindelijk heeft uitgetrokken.
Ook burgemeester Paul Depla was speciaal naar het park gekomen om de sportieve prestatie te bewonderen. “Ik kan het ze niet nadoen”, gaf hij ruiterlijk toe. “Des te knapper als je vanuit Bilbao komt. Met de auto is het al ver, laat staan als je gaat skaten.”
Honden, slangen en zware bepakking
De tocht door Europa ging de afgelopen weken niet zonder slag of stoot. De dames kregen te maken met honden die hen de pas afsneden, slangen op het wegdek en een valpartij in de allereerste kilometer. Sacha begon de reis met een rugzak van twaalf kilo. Omdat ze daar niet specifiek mee getraind had, resulteerde dat direct in een glijpartij. Met een blauwe plek kon de reis echter snel worden hervat.
Daarnaast werkte het landschap niet altijd mee. Waar het wegennetwerk in Nederland over het algemeen strak en vlak is, zorgden hobbelige paden en steile hellingen onderweg voor de nodige uitdagingen. In sommige gevallen was het terrein dermate lastig dat de skeelers tijdelijk uit moesten en het duo noodgedwongen te voet verder ging. Desondanks werd de lange afstand mentaal goed verteerd en vloog de tijd volgens het duo voorbij.
Ondersteuning en de volgende uitdaging
Tijdens de eerste week waren de dames volledig op zichzelf aangewezen, maar daarna kregen ze bijstand van de familie. Pascalle, de moeder van Sacha, reed achter de twee aan als een soort bezemwagen en verzorgde het eten en de slaapplekken. Moed inpraten was volgens haar echter geen moment nodig: “Die meiden hebben zoveel kracht. Die weten het beste bij elkaar naar boven te halen.”
Ondanks opspelende achillespezen is het duo nog lang niet klaar met de wieltjes. Sacha verwacht over een week weer volledig hersteld te zijn, en Ruby heeft zelfs geen behoefte aan een pauze: “Rust? Nee, donderdag gaan we weer skeeleren.” Ondertussen wordt er al voorzichtig nagedacht over een volgende lange reis, met Scandinavië als mogelijke bestemming. Er is voor een eventueel nieuw avontuur echter wel één harde voorwaarde: de route moet vooral vlak en geasfalteerd zijn.
